Sześć stołów i cisza między rozdaniami

Stoły stoją w dwóch rzędach po trzy, każdy odsunięty na tyle, żeby jedna rozmowa nie zagłuszała drugiej.

Rozdającym jest u nas zawsze ktoś z domu — nie zatrudniamy krupierów z zewnątrz, a zasady nowym gościom tłumaczymy na miejscu.

Sukno tłumi stukot żetonów, które liczą wyłącznie punkty w danej partii — nigdy nie wymienimy ich na pieniądze.

Kiedy sala główna wypełnia się do ostatniego miejsca, otwieramy salonik na zapleczu — mniejszy, cichszy, z dwoma stolikami pod oknem.

To tam trafiają zwykle stali bywalcy, którzy wolą partię bez świadków i bez gwaru z głównej sali.

Żetony w saloniku liczymy dokładnie tak samo jak na dole — ten sam komplet, te same zasady, tylko ciszej.